Ο άνθρωπος από την πρώτη στιγμή που συνειδητοποίησε την ύπαρξή του αναζήτησε ένα καταφύγιο. Έναν τόπο ασφαλή, ιερό και αμετακίνητο απέναντι στις θύελλες του κόσμου. Άλλοι το αναζήτησαν σε ναούς από πέτρα, άλλοι σε βασίλεια, άλλοι σε βιβλία και δόγματα. Ο αληθινός όμως Τέκτων γνωρίζει πως ο Μέγας Ναός που καλείται να οικοδομήσει δεν βρίσκεται έξω από αυτόν, αλλά εντός του. Είναι ο εσωτερικός ναός της ψυχής, της συνείδησης και του πνεύματος.
Και τα εργαλεία για αυτή την οικοδόμηση δεν είναι κρυμμένα σε μακρινές χώρες ούτε φυλαγμένα από μυστηριώδεις φύλακες. Βρίσκονται πάντοτε μπροστά μας. Τα κρατούμε καθημερινά στα χέρια μας, συχνά χωρίς να αντιλαμβανόμαστε τη δύναμή τους. Εκείνο που λείπει δεν είναι τα εργαλεία, είναι η σοφία της χρήσης τους.
Ο ακατέργαστος λίθος, που παραλαμβάνει συμβολικά ο Μαθητής, δεν είναι άλλος από τον ίδιο του τον εαυτό. Είναι οι αδυναμίες του, οι φόβοι του, η άγνοια, η αλαζονεία, οι επιθυμίες που τον αποσπούν από την ουσία. Και καθώς ο κοινός άνθρωπος συνηθίζει να κατηγορεί τις συνθήκες, την κοινωνία ή την τύχη για την ατέλειά του, ο Τέκτων καλείται να στραφεί προς τα μέσα και να αναγνωρίσει πως η πρώτη ύλη της εργασίας του είναι η ίδια του η ύπαρξη.
Η σφύρα και η σμίλη, λοιπόν, είναι πάντοτε παρόντα. Η σφύρα είναι η βούληση. Είναι η δύναμη που συντρίβει τη νωθρότητα, που επιμένει όταν το έργο φαίνεται ατελείωτο. Χωρίς βούληση, καμία μεταμόρφωση δεν μπορεί να υπάρξει. Ο άνθρωπος γνωρίζει συχνά το καλό, αλλά αδυνατεί να το πράξει διότι δεν έχει μάθει να κυβερνά τον εαυτό του.
Η σμίλη είναι η διάκριση. Διότι η δύναμη χωρίς σοφία γίνεται καταστροφική. Ο αληθινός Τέκτων δεν χτυπά τυφλά τον λίθο. Παρατηρεί πρώτα τις ατέλειες, αναγνωρίζει τις ρωγμές, μελετά το σχήμα και έπειτα εργάζεται με ακρίβεια. Έτσι και ο άνθρωπος πρέπει να μάθει να διακρίνει ποιο πάθος χρειάζεται περιορισμό, ποια σκέψη χρειάζεται διόρθωση και ποια επιθυμία πρέπει να εγκαταλειφθεί.
Ο γνώμονας και ο διαβήτης δεν είναι απλώς σύμβολα, είναι αιώνιες αρχές. Ο γνώμονας διδάσκει την ορθότητα των πράξεων. Μας υπενθυμίζει ότι κάθε ενέργεια πρέπει να εναρμονίζεται με τον ηθικό νόμο και τη δικαιοσύνη. Ο διαβήτης, από την άλλη, χαράσσει τα όρια. Υπάρχει μεγάλη σοφία στην αυτοσυγκράτηση. Ο άνθρωπος που δεν γνωρίζει μέτρο γίνεται δούλος των ίδιων του των ορμών. Εκείνος όμως που μπορεί να περιορίζει τον εγωισμό, τη φιλοδοξία και τον θυμό του, αρχίζει να πλησιάζει την αληθινή ελευθερία.
Πολλοί αναζητούν μυστικά διδάγματα και κρυμμένες γνώσεις, πιστεύοντας πως η πνευματική τελείωση κρύβεται σε περίπλοκες θεωρίες. Όμως οι μεγαλύτερες αλήθειες βρίσκονται στα απλά και καθημερινά.
Η σιωπή είναι εργαλείο.
Η υπομονή είναι εργαλείο.
Η παρατήρηση είναι εργαλείο.
Η ικανότητα να ακούς χωρίς να βιάζεσαι να απαντήσεις είναι εργαλείο.
Η αυτογνωσία είναι εργαλείο.
Ακόμη και ο πόνος είναι εργαλείο, όταν ο άνθρωπος παύει να τον θεωρεί τιμωρία και τον αντιμετωπίζει ως διδάσκαλο.
Ο αληθινός κίνδυνος για τον Τέκτονα δεν είναι η αποτυχία, είναι η λήθη. Να ξεχάσει δηλαδή ότι η εργασία είναι συνεχής. Ο ναός δεν ολοκληρώνεται ποτέ πλήρως όσο ο άνθρωπος βρίσκεται εν ζωή. Κάθε ημέρα αφαιρεί ή προσθέτει κάτι στον λίθο του. Κάθε σκέψη, κάθε λόγος και κάθε πράξη είτε ενισχύει είτε αποδυναμώνει τα θεμέλια του εσωτερικού του οικοδομήματος.
Και να θυμάστε, Αδελφοί, η αληθινή σοφία δεν βρίσκεται στην κατοχή των εργαλείων αλλά στη σωστή χρήση τους. Δύο άνθρωποι μπορούν να κρατούν την ίδια σφύρα, ο ένας να χτίζει ναό και ο άλλος να γκρεμίζει. Δύο άνθρωποι μπορούν να γνωρίζουν τις ίδιες διδασκαλίες, ο ένας να μεταμορφώνεται και ο άλλος να παραμένει αμετάβλητος.
Η Τεκτονική εργασία δεν είναι εξωτερική επίδειξη γνώσεων ούτε συλλογή συμβόλων. Είναι εσωτερική πειθαρχία. Είναι η αργή και επίμονη μεταμόρφωση του ανθρώπου από ακατέργαστο λίθο σε ζωντανό στήριγμα του Ναού της Ανθρωπότητας.
Γι’ αυτό, όταν αισθάνεστε χαμένοι, μην αναζητάτε νέα εργαλεία. Σταθείτε σιωπηλοί και κοιτάξτε αυτά που ήδη έχετε μπροστά σας.
Τη σκέψη σας.
Τη συνείδησή σας.
Τη βούλησή σας.
Τον λόγο σας.
Τη σιωπή σας.
Την ικανότητα να αγαπάτε, να συγχωρείτε και να μαθαίνετε.
Εκεί βρίσκονται όλα τα απαραίτητα μέσα για την οικοδόμηση του εσωτερικού ναού.
Και όταν κάποτε ο λίθος σας αρχίσει να λαμβάνει αρμονική μορφή, τότε θα αντιληφθείτε μια μεγάλη αλήθεια, πως ο σκοπός της εργασίας δεν ήταν μόνο να αλλάξετε τον εαυτό σας, αλλά να γίνετε φως για τους άλλους ανθρώπους που ακόμη εργάζονται μέσα στο σκοτάδι.
Διότι κάθε αληθινός Τέκτων δεν οικοδομεί μόνο για τον εαυτό του. Οικοδομεί για ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Διδάσκαλος Λιθοξόος