Το ερώτημα αν η Φιλοσοφία γέννησε τη Μύηση ή αν η Μύηση προϋπήρξε και γέννησε τη Φιλοσοφία δεν είναι απλώς ιστορικό ή φιλολογικό, είναι βαθύτατα οντολογικό.

Στη Δυτική Εσωτερική Παράδοση, ο χρόνος δεν είναι απλή διαδοχή στιγμών αλλά ιερή γεωμετρία. Τα ηλιοστάσια, ως άκρα του φωτός, λειτουργούν ως κοσμικοί μεντεσέδες όπου το ορατό και το αόρατο ανταλλάσσουν θέσεις.

«Κάθε μεταμόρφωση απαιτεί ως προϋπόθεση το τέλος ενός κόσμου». Η ρήση του C.G. Jung δεν αναφέρεται απλώς σε ψυχολογική αλλαγή, αγγίζει τον πυρήνα κάθε Μυσταγωγικής Παράδοσης.

Το Χειμερινό Ηλιοστάσιο δεν γίνεται απλώς γύρω από μία ημερολογιακή στιγμή, αλλά γύρω από ένα Κοσμικό σημείο παύσης, ένα μεταφυσικό Κατώφλι όπου η κίνηση αναστέλλεται και το Γίγνεσθαι εισέρχεται σε σιωπή. Το Χειμερινό Ηλιοστάσιο είναι εκείνη η στιγμή όπου ο… Read moreΌταν ο Ήλιος Στέκεται και η Ψυχή Σιωπά. Το Χειμερινό Ηλιοστάσιο ως Πύλη Εσωτερικής Αναγέννησης, ως Εσωτερική Μύηση και Θεοσοφικό Αρχέτυπο

Ο άνθρωπος δεν είναι ένα τυχαίο ον μέσα στο σύμπαν, είναι η ίδια η κοσμική συνείδηση που αποκτά επίγνωση του εαυτού της.

Όταν ο άνθρωπος στρέφει το βλέμμα προς τα μέσα, πέρα από τις απαιτήσεις των αισθήσεων και την ατέρμονη δίψα του εγώ για επιβολή, τότε μια λεπτή μετατόπιση αναδύεται στο κέντρο της ύπαρξής του.

Ο Ροδόσταυρος δεν είναι απλώς μέλος μιας αδελφότητας ή φορέας ενός μυστικιστικού τίτλου, είναι πρωτίστως αναζητητής της Εσωτερικής Αλήθειας.

Η ανθρώπινη ύπαρξη διαμορφώνεται πάνω στο έδαφος των αισθήσεων. Η όραση, η ακοή, η αφή, η γεύση και η όσφρηση υφαίνουν ένα πλέγμα μέσω του οποίου αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο.

Ο σύγχρονος άνθρωπος μοιάζει να έχει υποθηκεύσει την αυθεντική του σοφία για χάρη μιας τεχνητής ευφυΐας, ικανής να λύνει προβλήματα μεγάλης πολυπλοκότητας αλλά αδύναμης να απαντήσει στα απλούστερα ερωτήματα της ύπαρξης:

Κάποτε, ίσως σε έναν χρόνο πριν από τον χρόνο, σε έναν μύθο που προηγείται του κόσμου, η Δημιουργία ράγισε.