Inner Path
Η αυγή δεν είναι απλώς ένα φυσικό φαινόμενο, είναι ένα κατώφλι. Ένα λεπτό όριο ανάμεσα στο ασυνείδητο και το συνειδητό, ανάμεσα στο αόρατο και το ορατό, ανάμεσα στο αιώνιο και το εφήμερο.
Η διάκριση μεταξύ Θέλησης και Επιθυμίας αποτελεί έναν από τους βαθύτερους άξονες της Εσωτερικής Φιλοσοφίας και της Μυστικής Παράδοσης.
Δεν καταστρέφουμε μόνο τη Γη, αλλά και τη συνείδησή μας Η Κρίση ως Καθρέφτης Ψυχής Ζούμε σε έναν κόσμο που φαίνεται να καταρρέει. Οι πάγοι λιώνουν, τα δάση φλέγονται, τα είδη εξαφανίζονται. Επιστήμονες, πολιτικοί, ακτιβιστές αναζητούν λύσεις, τεχνολογικές, νομοθετικές,… Read moreΗ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΩΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ. Μέρος 2ο
Στον σύντομο χώρο που έχουμε στη διάθεση μας θα προσπαθήσουμε να σκιαγραφήσουμε την κατάσταση στα περιβαλλοντικά θέματα, με ιδιαίτερη έμφαση στα οικοσυστήματα, παραθέτοντας αποσπασματικά διάφορες όψεις του προβλήματος. Κλιματική αλλαγή / Υπερθέρμανση του Πλανήτη Η κλιματική αλλαγή αναφέρεται στις… Read moreΗ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΩΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ. Μέρος 1ο
Υπάρχει μία πρόταση τόσο απλή στη μορφή όσο και αβυσσαλέα στο βάθος της, που αναστρέφει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται τον εαυτό του μέσα στον κόσμο. Δεν έχει ψυχή το σώμα, η ψυχή έχει σώμα.
Το ερώτημα αν η Φιλοσοφία γέννησε τη Μύηση ή αν η Μύηση προϋπήρξε και γέννησε τη Φιλοσοφία δεν είναι απλώς ιστορικό ή φιλολογικό, είναι βαθύτατα οντολογικό.
Όταν η Ε.Π. Μπλαβάτσκυ ίδρυσε τη Θεοσοφική Εταιρεία το 1875, δεν επιδίωκε να θεμελιώσει μια νέα θρησκεία ούτε να επιβάλει ένα ακόμη δόγμα. Το εγχείρημά της ήταν βαθύτερο και, για την εποχή, ριζοσπαστικό. Η σύνθεση της εσωτερικής σοφίας της Ανατολής… Read moreΗ Θεοσοφία ως Γέφυρα Ανατολής και Δύσης
Υπάρχουν στιγμές στον χρόνο που δεν ανήκουν ούτε στο παρελθόν ούτε στο μέλλον. Είναι στιγμές Κατωφλίου. Σημεία σιωπής, όπου η κίνηση της ζωής επιβραδύνει για να μπορέσει η συνείδηση να αναγνωρίσει τον εαυτό της.
Στη Δυτική Εσωτερική Παράδοση, ο χρόνος δεν είναι απλή διαδοχή στιγμών αλλά ιερή γεωμετρία. Τα ηλιοστάσια, ως άκρα του φωτός, λειτουργούν ως κοσμικοί μεντεσέδες όπου το ορατό και το αόρατο ανταλλάσσουν θέσεις.
«Κάθε μεταμόρφωση απαιτεί ως προϋπόθεση το τέλος ενός κόσμου». Η ρήση του C.G. Jung δεν αναφέρεται απλώς σε ψυχολογική αλλαγή, αγγίζει τον πυρήνα κάθε Μυσταγωγικής Παράδοσης.