Έχει βρεθεί ότι υπάρχει ένα δίκτυο συνάψεων στον εγκέφαλό μας που το ονομάζουμε “δίκτυο αυτόματης λειτουργείας” (Default Mode Network [DMN] και αποτελεί την βάση των εγκεφαλικών μας λειτουργειών. Το δίκτυο αυτό εργάζεται στο “φόντο” των διεργασιών του εγκεφάλου μας και είναι κυρίως υπεύθυνο για την διαδικασία της ενδοσκόπησης, της αυτό-παρατήρησης, των εσωτερικών μας διαλόγων, την κατανόηση των συναισθημάτων μας, την κατανόηση των προθέσεων των άλλων, την ενσυναίσθηση, και την δημιουργικότητα.
Στο ίδιο πεδίο ερευνών, έχει παράλληλα βρεθεί ότι η ενασχόληση με την τέχνη είτε ως δημιουργοί, είτε ως θεατές ενισχύει σημαντικά το κατά πόσο οι ενήλικες άνθρωποι μπορούν να απολαμβάνουν κοινωνική ευεξία και ικανοποιητική αλληλεπίδραση, να δείχνουν κοινωνική συνείδηση, ανοχή στον άλλον άνθρωπο και το σημαντικότερο, να λαμβάνουν υπόψιν τους τους άλλους ανθρώπους στις πράξεις τους (LeRoux & Benadska, 2014), και παρουσιάζουν σημαντική αύξηση της δραστηριότητας του “δικτύου αυτόματης λειτουργείας” του εγκεφάλου, και σημαντική αύξηση ψυχικής ανθεκτικότητας των ανθρώπων έναντι σε προβλήματα, δυσάρεστα γεγονότα/δυσμενείς εξελίξεις (Bolwerk, Mack-Andrick, Lang, Dörfler, & Maihöfner 2014).
Όσο αφορά στα παιδιά, επίσης η ενασχόληση με την τέχνη φέρνει πολύ σημαντικά αποτελέσματα, στην προσαρμογή και την κοινωνική συμπεριφορά των παιδιών, σημαντική βελτίωση στην χρήση του λόγου και -ναι- σημαντική διαφορά στα επίπεδα αισθημάτων συμπόνιας για τον άλλον άνθρωπο (για παράδειγμα Bowen & Kisida, 2019; Ward, 2014).